Budowę obiektu przechowalniczego poprzedza przygotowanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej. Inwestor musi określić biuru projektów swoje potrzeby dotyczące wielkości i charakteru obiektu w opracowanych przez siebie danych wyjściowych lub wy­tycznych inwestorskich dla inwestycji. Na ich podstawie i przy ciągłej konsultacji z inwestorem, biuro projektów przygotowuje za­łożenia techniczno-ekonomiczne (ZTE) dla chłodni lub przechowal­ni. Założenia te są pierwszą fazą przygotowania dokumentacji pro­jektowo-kosztorysowej inwestycji. W tej fazie projektowania inwestycji państwowy inwestor dostarcza biuru projektów: plan sytuacyjno-wysokościowy w skali 1 : 500 lub 1 : 1000, infor­mujący m.in. o uzbrojeniu terenu (pod- i nadziemnym) oraz za­drzewieniu; wstępne wyniki badań geologicznych gruntu na terenie projek­towanej inwestycji; informację o terenie wydaną przez Wydział Gospodarki Prze­strzennej i Ochrony Środowiska; opinię o możliwości realizacji inwestycji wydaną przez Pań­stwowy Inspektorat Sanitarny; — opinię odpowiedniej komisji planowania gospodarczego; opinię komendy straży pożarnej; „Warunki Techniczne Zasilania" wydane przez właściwy rejo­nowy zakład energetyczny; opinię o możliwości realizacji kotłowni wydaną przez Okręgo­wy Inspektorat Gospodarki Paliwowo-Energetycznej itp. Po sprawdzeniu wykonanych ZTE pod względem zgodności z da­nymi wyjściowymi czy wytycznymi inwestorskimi, założenia te zo­stają zatwierdzone i stają się podstawą do wykonania projektu techniczno-roboczego. W ten sposób powstają zwykle tzw. projekty indywidualne chłodni czy przechowalni owoców. Producenci jednak mogą korzy­stać z tzw. projektów typowych. Projekty te są szczególnie przy­datne dla inwestorów sektora prywatnego. Komplety dokumenta­cji projektowo-kosztorysowych projektów typowych nabyć można np. w Zakładzie Rozpowszechniania Wydawnictw Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego „Bisprol" w Warszawie. Projek­ty typowe wymagają zwykle pewnej adaptacji do warunków, w ja­kich ma być realizowana inwestycja. W resorcie rolnictwa istnieje szereg projektów typowych chłod­ni i przechowalni owoców o różnej pojemności komór (tab. 27). Dopuszczone obecnie do stosowania projekty typowe uwzględnia­ją w większym niż dotąd stopniu potrzeby specjalistycznych go­spodarstw sadowniczych w zakresie mechanizacji prac załadunko­wych i wyładunkowych oraz przygotowania owoców w pakowni dla odbiorców. Istnieje np. obecnie tendencja do budowy chłodni i przechowalni bez ramp i podłóg ażurowych, ponieważ uniemożli­wiają one poruszanie się widłowych wózków podnośnikowych między placem przed budynkiem a komorami. Istnieją również projekty typowe małych chłodni i przechowalni dla producentów owoców stosujących ręczny załadunek skrzynek z owocami do komór. G Projekty typowe wymagają okresowych nowelizacji, ponieważ z upływem lat zastosowane w nich rozwiązania materiałowe i tech­niczne stają się przestarzałe. W niektórych dotychczasowych pro­jektach typowych rozmiary komór nie były dostosowane do pale-tyzacji, zaś drzwi uniemożliwiały wjazd widłowych wózków pod- Przez wiele lat istniały projekty typowe dla obiektów o małych pojemnościach komór. Obecnie opracowane są również projekty typowe dla dużych chłodni o pojemności koiflór od 500 do 6000 ton. Chłodnie te mogą być budowane etapowo. Wprowadzanie kolej­nych etapów nie wymaga zmian budowlanych, lecz jedynie zainsta­lowania odpowiednich urządzeń. Przyjęte rozwiązania materiało­wo-konstrukcyjne przewidziane są dla wykonawstwa przedsię­biorstw budownictwa rolniczego, a nawet własnych grup budowla­nych gospodarstw. Podstawową jednostką przechowalniczą jest para komór o łącznej pojemności 500 t. Powielając pary komór osiąga się odpowiednią pojemność w zakresie 500—6000 t. Prze­widziano również trzy wielkości pomieszczeń pakowni, zależnie od potrzebnej przepustowości linii technologicznej: 1—2 t/h, 3—4 t/h i 6—12 t/h. Komory chłodnicze budowane vvedług tych projektów mogą służyć do przechowywania owoców zarówno w normalnej jak i w kontrolowanej atmosferze. Koszty tych chłodni są stosun­kowo niskie. Również poza resortem rolnictwa podejmowane są próby opracowania projektów powtarzalnych chłodni owoców. Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Budowy Urządzeń Che­micznych (CEBEA) w Krakowie opracował W porozumieniu z „Mo­stostalem" we Wrocławiu „Wytyczne Technologiczno-Konstruk-cyjne" do projektowania chłodni owoców, proponując stosowanie zunifikowanych rozwiązań projektowych chł(?dni w zakresie pojem­ności składowania od 500 do 5000 t. Unifikacja* stosowanych w chłod­ni modułów budowlanych, wysokości komór, rodzajów i rozpiętoś­ci dźwigarów oraz wyposażenia technologicznego, instalacyjnego, chłodniczego oraz elektrycznego obiektów, pozwoli wykonawcy oferować gotowe, prefabrykowane obiekty, przyczynić się to może do skrócenia cyklów budowy. Koszty budow^Y tych chłodni, wzno­szonych z konstrukcji stalowej, dotychczas b*yty jednak wyższe niż chłodni o innych rozwiązaniach techniczno -materiałowych i wy­nosiły 30—40 zł/kg owoców.